maandag 30 maart 2015

Slipcursus

Tijdens de kerstdagen, aan de familie-dis, spraken we een datum af om een familie-uitje te plannen. Dat was op zich al best een opgave, want er wordt in de familie op onregelmatige tijden gewerkt. En vergeet niet alle andere activiteiten die ze toch wel bij willen houden, hihi....
Maar de datum werd geprikt: 28 maart.

Met zes jongelui moest het een beetje "spectaculair" worden, vond ikzelf. In mijn achterhoofd had ik het idee al van een slipcursus. Daar steken de jongelui nog wat van op ook, was mijn redenering. Manlief was het er helemaal mee eens. Na enig speurwerk vond ik het Safety Experience Center in Rosmalen wel een geschikte plaats. Daar kon ook aansluitend een buffet geregeld worden en bovendien ligt het niet ver uit de buurt. 

Het was wel een beetje prijziger dan we ingeschat hadden. Maar....zo maakten we onszelf wijs....we zijn ook 30 jaar getrouwd....en oké, ik ben een paar dagen later jarig. Dan vieren we dat daar ook meteen maar..... ;-)

En leuk dat het was!!!


Vriendin van de oudste had nog geen rijbewijs en zelfs nog nooit autorijles gehad! Nou, die kreeg ze nu dus......  (zie je haar zitten....hihi)
Vriendin van de jongste komt uit Australië en had nog nooit in een schakelauto gereden. Bovendien rijden ze in Australië aan de linkerkant van de weg, dus zit het stuur rechts....
Maar ook zij werd geïnstrueerd hoe te schakelen/koppelen. 

De instructeur was in het dagelijkse leven een rij-instructeur en had zijn lesauto meegenomen.
Ik vond het zo ontzettend gaaf dat zodoende iedereen mee kon doen! 
Zowel de theorieles als de praktijkles waren echt leerzaam. 
Een dikke pluim voor het SEC.


Lol hebben we natuurlijk ook gehad. Zie hieronder op de foto hoe oudste (superstoere) zoon de handtas van zijn vriendin draagt....


 Even een instructie hoe te handelen als je in de slip raakt....


Hierna ging het natuurlijk gebeuren.....het slippen was toch wel het hoogtepunt van de dag. Ik zat bij jongste zoon in de auto en hij vond het geweldig dat de auto 1 1/2 keer rond ging! Mooier dan een pretpark.....


Kijk, en op deze mensen ben ik supertrots..... De jongens, hun meiden, mijn eigen liefje.....en ik.


woensdag 25 maart 2015

Rommel.....of toch niet?

Vanmorgen was ik meteen al uit mijn hum. Al drie dagen voel ik me niet toppie en dat gaat zijn tol eisen. Eerst maar eens zuchtend naar buiten gekeken, waar het miezerde. Ook niet echt om vrolijk van te worden. 
Na het ontbijtje keek ik eens rond in huis en zuchtte weer, Wat een rommel....dat ze dat allemaal laten rondslingeren! Toen ik nog eens goed keek, moest ik met schaamte bekennen dat het mijn eigen rommel was........De eerste glimlach van deze dag was geboren, ;-)

Ik keek nog eens goed en dacht bij mezelf: "Dat is helemaal geen rommel, dat is gewoon creativiteit die daar ligt te wachten......"

Even later heb ik mijn fototoestel opgezocht, dat ik wél netjes had opgeruimd, en maakte een paar foto's van de (vermeende) rommel. 

Mijn hobbykamertje.......

Een poef  in de huiskamer........

De salontafel.......

Zeg nou zelf, dat is toch geen rommel?

Nou ja, de ontbijttafel,de kruimels op de vloer, de badkamer met tandpastaklodders in de wasbak, de tafel in de huiskamer met een stapel folders, papieren en zo.......daarvan heb ik maar geen foto gemaakt. Dat is pas échte rommel.....

Enne, mijn humeur is helemaal opgeklaard, ook al is de miezer inmiddels overgegaan in regen.....

zaterdag 21 maart 2015

Pindakoekjes

Vandaag had ik weer eens zin om iets te bakken. Nu hebben wij de laatste tijd best veel verjaardagen gevierd bij familie en ook dit weekend staat er weer ééntje op het programma. Daarom wilde ik deze keer geen taart bakken, want die krijgen we daar al....hihi.

Na wat geblader in mijn favoriet bakboek "Rudolphs' Bakery"  besloot ik om pindakoeken te bakken. Op het boodschappenlijstje schreef ik de benodigdheden. We moesten de weekendboodschappen nog doen, dus dat kwam goed uit. Thuisgekomen ontdekte ik tot mijn schrik dat ik de pinda's vergeten was. Het regende en ik had geen zin om me voor die pinda's nat te laten regenen........ Maar ja, pindakoeken zonder pinda's is ook zoiets! Opeens schoot me de zak cashewnoten te binnen, die nog in het kastje stond. Dan die maar gebruiken.....

Wat een heerlijk gemakkelijk recept is dat toch weer..... Het deeg was zó klaar, half uurtje rusten en daarna de koekjes uitsteken. 
De cashewnoten heb ik met de deegroller wat geplet en op de koekjes "geplakt". Twintig minuten in de oven en klaar waren ze, zij het iets kleiner dan de bedoeling was. Maar ach, dan hebben we er wél lekker veel!




Nu de chocoladedip nog.  Het tempereren van chocolade had ik nog nooit gedaan, maar in het boek staat een hele goede uitleg hoe dat ook zonder een marmeren plaat kan. 
Je smelt 80% van de chocolade au bain marie, hakt de andere 20% fijn en verdeelt deze in drie hoopjes. De schaal met de gesmolten chocolade haal je van de pan kokend water af en je voegt een hoopje gehakte chocolade toe. Je roert tot deze is gesmolten. Dan het tweede hoopje erin laten smelten en daarna het derde hoopje. Dit zal langzaam smelten, omdat de chocolade steeds meer afgekoeld is. Officieel moet de chocolade een temperatuur hebben van 31 graden. Nu weet ik niet precies of die van mij deze temperatuur had, maar nadat ik de koekjes in de chocolade gedipt heb en heb laten uitharden is de het een prachtig glimmend laagje geworden. Ik ben trots op mezelf........hihi.

Vanmiddag hebben we de koekjes meteen geproefd: in één woord HEERLIJK! Natuurlijk was één koekje niet genoeg, dus de volgende keer gebruik ik een grotere koekjessteker! 

Mocht je ook zin in pindakoeken hebben, hierbij de link naar het recept. En vergeet geen pinda's te kopen! (hoewel cashewnoten een prima vervanger is)


Voor wie denk je trouwens dat die grote mok koffie is? Voor mij....... verschil moet er zijn :-D


donderdag 19 maart 2015

Kijkje in de week....

In huize Hobbyhoek is de afgelopen dagen geknipt als nooit tevoren. Niet in stofjes of draadjes, maar in de tuin. Hele kruiwagens vol tuinafval en snoeisel zijn al afgevoerd. Het was dan ook geweldig weer om elke dag een stukje te snoeien. Ik heb ervan genoten. 
Hoewel het gisteren niet zonnig was bij ons (gek genoeg in de rest van Nederland volgens mij wel!)  deed ik nog een stukje. Vandaag denk ik dat het er niet van komt. Twee avonden te laat naar bed gaat zijn tol eisen, hihi. Bovendien is het hier mistig, soms zelfs wat miezerig, dus het trekt ook niet erg om naar buiten te gaan. 
Ik ben een zogenaamde "mooi-weer-knipper", denk ik  (Wat een grappig woord! Ik bedenk het ter plekke en het zal wel  niet in de Dikke van Dale staan, ;-)).


Langzaamaan komt er ook schot in de knuffelhond voor mijn nichtje. Alle delen zijn gebreid en dan denk je dat je al een heel eind bent. Inmiddels weet ik uit ervaring dat het in elkaar zetten net zo'n lange tijd in beslag neemt.....Maar ook hier geldt: elke keer een stukje, dan komen we er vanzelf. Lekker gevoel als er geen druk op staat. April is nog best ver weg en dan hoeft het pas klaar te zijn.  Komt goed!

 
Van de week stond ik voor een dilemma: 
Toen ik het verzoek voor een Frozen poppenjurkje kreeg, heb ik mezelf eerst een beetje verdiept in de inhoud van de film. Liever maak ik geen themakleding waar ik zelf niet achter kan staan. Maar Frozen kan wel, vind ik zelf. 
Vorige week kreeg ik een verzoekje voor een Zeemeerminpakje zoals Ariël in de film "De Kleine Zeemeermin" draagt. Ik kreeg er een schattig plaatje bij van Ariël. En deze keer zei ik al ja voordat ik er erg in had. Toen ik echter op Youtube ging kijken hoe het pakje er precies uit moest zien, hoorde ik een "griezelig" liedje. Pas toen heb ik de inhoud van de film bekeken en het voelde niet goed. Maar ja, ik had het al beloofd. Uiteindelijk heb ik besloten alleen dat éne pakje te maken. Ik moet zeggen: de lol is wel vanaf. Je zal begrijpen dat ik geen fotootje plaats van het pakje, 
Hiervan heb ik dus geleerd: bezint eer gij begint!!!


Als troost én omdat de zon het af laat weten heb ik een heel klein voorjaarsboeketje in huis gehaald. Daar word ik altijd blij van. Fotootje voor jullie, zodat je er misschien ook blij van wordt....

zondag 15 maart 2015

Mega Mindy voor My Little BabyBorn

Ik wil jullie echt niet vervelen met alle poppenkleertjes die ik maak, maar deze vond ik echt zo leuk, die wil ik jullie niet onthouden.


In dit bericht liet ik een Mega Mindy pakje voor de grote Baby Born zien. Ik heb er al verschillende mogen maken. Nu kreeg ik het verzoek om ook zo'n pakje te maken voor My little BabyBorn. Het moest ook nog voor 22 maart klaar zijn..... Zou dat wel lukken? Ik beloofde dat ik het zou proberen, maar dat ik niets kon garanderen.  

Dit weekend tekende ik het één en ander, knipte wat uit verschillende stof en vilt en begon er aan. En het ging héérlijk.... Dat heb je wel eens, dat het zomaar ineens allemaal goed gaat! Ik heb het patroon niet hoeven aanpassen. 
De eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat ik natuurlijk al ervaring had met het pakje van de grote BabyBorn, maar tóch, kleertjes voor zo'n kleine stoffen pop zijn veel moeilijker op maat te krijgen, gek genoeg.
Ik ben er helemaal tevreden mee en heb hem ook in mijn winkeltje te koop gezet. Nog even op bestelling, want dit exemplaar wordt toch echt voor het meisje wat op 22 maart jarig is.


donderdag 12 maart 2015

Vakantie-haakwerk

Er gingen natuurlijk een paar handwerkprojectjes mee op vakantie. ;-)
Mijn gehaakte gordijntjes voor het tuinhuis zijn nog steeds niet klaar. Er moeten er nog twee gemaakt worden. Ik heb ze van de winter bewust even opzij gelegd, omdat we dan tóch niet buiten zitten. Vanuit ons huis zijn de gordijntjes niet te zijn, dus dan missen we ze ook niet.... Maar ja, de zomer komt eraan en dus roepen de gordijnen om afgemaakt te worden. Dus gingen er een paar bolletjes witte Catania mee in de handbagage. (In het vliegtuig kun je heel goed haken, heb ik ondervonden).

Ook staan er een paar verjaardagen op de kalender, waarvoor ik nog iets wil maken. Bijvoorbeeld die van mijn schoonzus. Ze is pas in mei jarig, maar het kan maar vast klaar zijn :-D
Ik weet dat ze van pastelkleuren houdt en daarom gingen er bolletjes Catania mee in de kleuren lichtgrijs en roze. Heerlijk op het balkonnetje gezeten haakte ik voor haar de door mijzelf ontworpen nostalgische pannenlappen. 


Het was verrassend om te zien dat de rood/crèmekleurige pannenlappen die bij mij in de keuken hangen veel anders ogen dan deze pastelkleurige..... Overigens haakte ik rond deze pannenlappen een iets ander randje, met een picootje dit keer.

De theedoek die erbij ligt moet nog worden voorzien van een gehaakt randje, maar zoals ik al zei is ze pas in mei jarig, dus dat kan nog wel even. Dat lijkt me een mooi werkje voor buiten in de tuinstoel. 

Wat is het toch een prachtig weertje deze hele week. Elke dag snoei ik een beetje in de tuin en knip wat dode vaste planten weg. "Doseren mevrouw, doseren", was het advies van de reumatoloog. In het begin kon ik me daar niet zo aan houden, fanatiekeling die ik ben , maar inmiddels ben ik wijzer. Want al vind ik het moeilijk om toe te geven, hij heeft wel gelijk.....:-D

En zeg nou zelf, iedere dag een beetje in de tuin werken is toch heerlijk!
Ik ga nog even.....


woensdag 4 maart 2015

Van 25 graden naar 5 graden.....

Ja hoor, we zijn er weer.....
Na een heerlijk weekje Tenerife kunnen we er weer tegen. Prachtig weer, de hele week zon en 25 graden....wat wil een mens nog meer?

Zodra ik het vliegtuig uitstapte, kreeg ik meer energie. Een weldaad voor die (vaak protesterende)  spiertjes van mij.....

We hebben heerlijk gerelaxed aan het zwembad......


Langs de boulevard geflaneerd......


Voor drie dagen een auto gehuurd......en daarmee de eerste dag het Loro Parque bezocht. Echt een prachtige dierentuin, en zo goed verzorgd.


De tweede dag El Medano bezocht. Een klein plaatsje met de typische stranden van Tenerife: zwart zand en lava. De golven waren spectaculair. Geen wonder dat er daar druk gesurft en gekitesurft werd. "Dat zou iets voor middelste zoon zijn", zeiden we tegen elkaar en zuchtten, diep tevreden zittend op een bankje.


Op de derde dag bezochten we de Teide. We vertrokken wel wat later als gepland, omdat we helemaal vast stonden op de parkeerplaats. In Spanje nemen ze het niet zo nauw...... Maar gelukkig, aan het begin van de middag was er een klein gaatje om de parkeerplaats te kunnen verlaten.
Een spectaculaire rit naar boven was het zeker!! Prachtig.....ik ben er nog stil van.




Hoewel we gewaarschuwd waren dat het wel eens koud zou zijn op die hoogte (de Teide is 3718 meter hoog), bleef het weer geweldig en konden we in ons t-shirt blijven lopen. 
De rit naar beneden namen we een andere route, niet minder spectaculair.


Veel te snel moesten we huiswaarts keren, waar we meteen vanaf het vliegveld in een enorme hagelbui terecht kwamen. De thermometer gaf 4 graden aan..... :-(

Maar die extra opgedane energie neemt niemand ons meer af.  Gelukkig zagen we onderweg ook de krokusjes hun kopjes boven de grond steken. Lang zal het nu niet meer duren voor het hier ook aangenaam weer wordt. Als de weersvoorspellingen kloppen dit weekend al....

Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie