maandag 31 augustus 2015

Noodweer

Zoals jullie vast hebben meegekregen, was het afgelopen nacht noodweer!  Tenminste, hier wel. Om een uur of 9 's avonds begon het te onweren, met verschrikkelijk veel lichtflitsen, hagel en stortregen. Dit duurde toch zeker wel anderhalf uur! Angstvallig hielden we de wc in de gaten..... we hoorden zo veel rare bubbels uit de afvoeren komen! En als je de wc doortrok, kwam het water tot boven tegen de rand! 

Enfin, uiteindelijk gingen we toch maar naar bed, het zaklicht op het nachtkastje. Bij ons gaat nogal snel de electriciteit eraf (een beveiliging in de meterkast) en dan moet je toch echt even in het donker naar beneden om de stop weer om te draaien. Ervaring leert dat een zaklicht dan toch wel heel makkelijk is :-))

Na een paar uur hebben liggen dommelen hoorde ik het vreselijk hard regenen. Onweer viel wel mee, dus ik bleef gewoon in mijn bedje liggen. Als ik geweten had wat er bij ons in de buurt allemaal aan de hand was had ik vast zo rustig niet meer gelegen. Straten blank, kelders ondergelopen, hagelstenen zo groot als kippeneieren.....

Vanmorgen hadden we nog steeds niet echt in de gaten wat er allemaal loos was geweest. Tot ik op Facebook verschillende "rampenfoto's" voorbij zag komen. Het was inmiddels al een uur of tien. Ik besloot een rondje in de tuin te lopen om te kijken of er bij ons nog wat aan de hand was.

Op het eerste gezicht zag ik niets. Nietsvermoedend liep ik het tuinpad over. Hé, het trapje naar de beschoeiing was een eind gezakt! Na nog een paar stappen gedaan te hebben, voelde ik letterlijk de grond onder mijn voeten verdwijnen!


Het water had het zand onder de tegels weggespoeld!


Daardoor waren ook het trappetje en een aantal tegels van de damwand verzakt!


Zou dit ook onder de verzekering vallen? Ik besloot onze tussenpersoon te bellen. Die zouden mij terugbellen. Nu werkt mijn zus bij deze tussenpersoon. Wat is het dan grappig als je teruggebeld wordt door je eigen zus!
Ik vertelde haar wat de schade was. Helaas moest zij mij mededelen dat dit niet gedekt is op de verzekering. Het is één van de speciaal genoemde uitsluitingen. Schrale troost is dat het niet aan de soort verzekering ligt, maar dat dit niet te verzekeren is.
Met een lichte teleurstelling heb ik de telefoon neergelegd. Want toch voel ik me (een klein beetje) blij dat ons huis niet ondergelopen is. Want ondanks dat dat verzekerd zou zijn geweest moet je daar toch niet aan denken!!!

Nu schijnen er straks weer vreselijke buien over te gaan trekken. Laten we hopen dat het een beetje mee gaat vallen. Ik heb er zo langzamerhand een beetje genoeg van!


donderdag 27 augustus 2015

Konijn

Na een paar dagen rond te lopen met een doorsudderend zomergriepje (je weet wel, pap in de benen, misselijk, keelpijn en dat soort ongemakken) heb ik weer zin om een stukje te schrijven. 

Heb ik jullie al verteld over "Het Konijn"?
Nou, het zit zo: een paar maanden geleden, aan het begin van de zomer, zat ik achter mijn naaimachientje. Hé, een leuk wit konijntje in onze tuin!
Als je aan de rand van een natuurgebied woont heb je vaker konijnen in de tuin. Zelfs onder ons tuinhuis, zie dit bericht.
Maar dit leek mij geen wild konijn! Vast uit een hok bij ons in de buurt ontsnapt! Snel maakte ik een paar foto's (door het raam, daarom zijn ze zo onduidelijk) en plaatste een berichtje op Facebook.
Het bericht werd zelfs door een paar mensen gedeeld, maar de eigenaar meldde zich helaas niet. Het konijn bleef een trouwe bezoeker van onze tuin. Het bleek een heel mak konijn te zijn en liep vrolijk rond, ook bij onze buren. Maar ja, het is natuurlijk niet leuk als hij/zij al je plantjes uit je tuin aanvreet. 




Je zou zeggen: "Zo'n mak konijn pak je even", maar dat bleek nou niet niet zo te zijn. Telkens als we dachten dat we hem hadden, floepte hij een andere kant op, onder struiken, tussen richels enzovoort.
Oké, dan bellen we de dierenambulance. Die verwees ons door naar een konijnenopvang in de buurt. De opvang een mail gestuurd. Het enige wat we kregen waren wat tips hoe hem te vangen......! 

Inmiddels at het konijn uit onze hand, maar zodra we bewogen schoot hij weg. Mijn man kon niet geloven dat het zo moeilijk was om het konijn te vangen. "Let op, ik heb hem binnen de kortste keren", zei hij.
Hij trok naar buiten, gewapend met een komkommer. Even later keek in naar buiten en dit is wat ik zag:


De groene container was ingezet als val, een spoor van komkommerschijfjes lag op het gazon en een paar schijfjes waren zelfs in de container gelegd. Manlief zat op een stoel te wachten tot het konijn, net als Klein Duimpje, de weg naar de container zou volgen en erin zou gaan. Hij zou dan aan het touwtje trekken en de val zou dichtslaan.


Je zult begrijpen dat ik heel hard heb gelachen, samen met de jongens. Middelste wist na een aantal pogingen hoe moeilijk het is om het konijn te vangen. We hebben lachend binnen toe staan kijken. Het konijn was in geen velden of wegen meer te bekennen!


Tot een paar dagen later.............daar zat hij weer, tussen de lavendel!

De val was inmiddels opgeruimd. :-)))

Maar jammer is het wel, want ik ben bang dat hij de winter niet gaat overleven. Het is toch echt van de gekke dat iemand zijn huisdier zomaar uitzet, omdat hij er geen raad mee weet als hij op vakantie gaat? Of ben ik nu een doemdenker?


zaterdag 22 augustus 2015

Minion muts voor de pop.

Dat de Minions een nieuwe rage is, zal jullie niet ontgaan zijn. Daarom haakte ik voor de BabyBorn een Minion muts. Het idee haalde ik van Breien en Beppen, maar het patroon moest ik natuurlijk helemaal aanpassen.


Ik ben er redelijk tevreden over. Het enige wat ik de volgende keer zou doen is de zwarte streep van de bril een toer hoger beginnen, zodat ik wat meer plek heb voor de mond. Maar passen doet hij perfect!

Fijne zaterdag!

woensdag 19 augustus 2015

Luie kussens

Zomertijd is een tijd om van te genieten. Lekker luieren in je tuinstoel hoort daar ook bij. Nu hebben wij hele fijne tuinstoelen, alleen met het luieren misten mijn man en ik een kussentje in onze nek. "Kun jij daar niet iets voor maken?", vroeg mijn man, toen wij een lekker kopje zelfgemaakte cappuccino zaten te drinken.
De vraag bleef bij me hangen, het idee van rechthoekige kussens met daarachter een breed stuk elastiek werd geboren. Maar het kwam er maar niet van om zulke kussens te maken. 

Daar lag de folder van de Lidl op de mat en wat stond er in? Precies die kussens die bij mijn idee pasten. Nou, toen was het een fluitje van een cent. De kussenhoes had een ritssluiting, dus ik hoefde alleen maar een stukje naad los te tornen, daar waar het elastiek moest komen. Elastiek afmeten, ertussen naaien en de boel was gefikst. En lekker dat het zit! 



De laatste paar dagen was het even geen weer om buiten te zitten, maar ze zeggen dat het er aan komt. Als ik nu naar buiten kijk, dan zie ik al een waterig zonnetje. Laat maar komen, wij zijn er klaar voor!!

zondag 16 augustus 2015

Batterijen weer opgeladen..........

Zo, daar zijn we weer! Na een fijne vakantie en een paar dagen thuis achterstallige klusjes doen probeer ik het bloggen weer op te pakken. Soms heb ik snel een paar blogjes gelezen, maar jullie moeten het me maar niet kwalijk nemen als ik wat berichtjes gemist heb. Want wat is het fijn om even afstand te kunnen nemen van het "normale" leven. 

Onze batterij hebben we (letterlijk en figuurlijk) weer opgeladen door eerst een paar dagen in Ermelo te verblijven. We vertrokken met regen, maar eenmaal in ons verblijf aangekomen was het droog en begon de zon zowaar te schijnen. Dat beloofde veel goeds!
De volgende dag fietsten we door bossen en Hollandse vergezichten. De foto met koeien is daar toch wel een bewijs van.


Na Ermelo vertrokken we naar Bergen aan Zee. Daar zouden we een week blijven. En wat hebben we het getroffen met het weer! Maar één ochtendje regen hebben we gehad en voor de rest leefden we buiten! Natuurlijk laadden we geregeld de "batterijen" van onze fietsen bij. Fietsen door de duinen, wat een gevoel van vrijheid! Onderstaande foto is er eentje midden in de duinen! Mooi, hé!


Je kon duidelijk zien dat de zomerstorm van een paar weken eerder zijn sporen had nagelaten. Soms werd ons letterlijk de weg versperd.


En bij het volgen van de route hadden we soms echt de kaart nodig, ons "knooppuntenbordje" vonden we een keertje op deze manier: 




Een mooi doorkijkje in Alkmaar.



Natuurlijk zaten we niet de hele tijd op de fiets. Onze eigen "batterijen" laadden we bij door geregeld een strandmiddagje in te lassen. Compleet met thermoskan koffie en koeltasje!
Iets wat wij vroeger weinig deden, maar steeds meer weten te waarderen. Lekker bijlezen, bijkletsen en gewoon maar voor je uit zitten kijken......
Dat is ook vakantie!


Een dagje "happen en trappen", dat gaf ik als vaderdagcadeautje aan mijn man. Echt leuk! Om half 11, bij ons startpunt, kregen we eerst koffie en gebak. Daar werd ons ook de 45 km. lange route en een aantal vouchers gegeven. Tijdens deze route deed je een viertal restaurants aan waar je steeds een gerecht kreeg van het volledige viergangen diner. Aan het einde van de dag had je dan een prachtige route gefietst en een heerlijk diner gegeten. Een aanrader en zeker voor herhaling vatbaar.

Op de foto zie je de heerlijke gerechten, die we over de dag verspreid kregen. 


Tijdens de fietstocht kwam je langs mooie plekjes, zoals het 50 meter hoge klimduin in Schoorl. Aan de voet van het duin aten we het hoofdgerecht.


Onderstaande foto vind ik zelf de mooiste van alle vakantiefoto's! 
We waren in Bergen geweest en kwamen 's avonds terug. "Laten we nog even naar het strand gaan", zei ik tegen mijn man. Over het duin wachtte ons een enorme verrassing: deze zonsondergang. Gelukkig had ik mijn fototoestel bij me. Veel foto's maakte ik, maar deze springt er echt uit!


Maar ook aan deze vakantie komt een einde. Gisteren wilden we de vakantie afsluiten met een barbecue, maar het weer werkte niet echt mee. Om half drie stelden we de plannen bij en aten we binnen een "buffet" van lekkere salades, kipsaté en kluifjes. Als toetje ijs met gegrilde ananas. 
Het was net zo lekker én net zo gezellig als een barbecue :-))


Aan alles komt een eind. Morgen gaat manlief aan het werk, en ik ook vrees ik. De huishoudelijke klusjes roepen weer en de poppenkleertjes vragen ook hun aandacht weer. De eerste bestelling voor een Pietenpak is zelfs al binnen!

Met een heleboel herinneringen én twee kilo extra lichaamsgewicht (vakantie is slecht voor de lijn, hihi) gaan we er weer tegenaan.

Hoe was jullie vakantie?
Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie